en ارائه الگوی آموزش همگانی با رویکرد حکمرانی اجتماعی در جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران سایر موارد مرتبط با بحران، حوادث وامدادونجات Other matters related to crisis, disasters and rescue & relief پژوهشي Research article <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:115%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span b="" nazanin="" style="font-family:"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:14.0pt"><span style="line-height:115%">چکیده</span></span></b></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:115%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span b="" nazanin="" style="font-family:"><b>مقدمه:</b> آموزش همگانی مدیریت خطر با رویکرد حکمرانی اجتماعی یکی از سازوکارهای کلیدی افزایش تاب‌آوری جامعه و مشارکت مردم در پیشگیری و پاسخ به مخاطرات است. با وجود اهمیت این موضوع در جمعیت هلال‌احمر جمهوری اسلامی ایران، الگوی بومی و یکپارچه‌ای که آموزش همگانی را در بستر حکمرانی اجتماعی تبیین کند، کمتر مورد توجه قرار گرفته است.</span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:115%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span b="" nazanin="" style="font-family:"><b>روش:</b> پژوهش از نوع آمیخته اکتشافی (کیفی&ndash;کمی) و کاربردی است. در مرحله کیفی با بهره‌گیری از نظریه داده‌بنیاد نظام‌مند (اشتراوس و کوربین)، داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۲۰ نفر از صاحب‌نظران و مدیران جمعیت هلال‌احمر (نمونه‌گیری هدفمند و گلوله‌برفی) گردآوری و با کدگذاری باز، محوری و گزینشی تحلیل شد. در مرحله کمی، پرسشنامه محقق‌ساخته بر اساس یافته‌های کیفی طراحی و پس از توزیع ۴۰۰ پرسشنامه، ۳۶۲ پرسشنامه برگشت و ۳۴۶ پرسشنامه قابل تحلیل (نرخ پاسخ ۸۶/۵ درصد) از مربیان جمعیت هلال‌احمر (نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای بر اساس فرمول کوکران از جامعه حدود ۳۶۰۰ نفری) مورد بررسی قرار گرفت. روایی محتوا و سازه و پایایی تأیید شد و داده‌ها با تحلیل عاملی تأییدی و مدل‌یابی معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) تحلیل گردید.</span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:115%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span b="" nazanin="" style="font-family:"><b>یافته‌ها:</b> مدل پارادایمی شامل شرایط علی، پدیده محوری (آموزش همگانی مبتنی بر حکمرانی اجتماعی)، شرایط زمینه‌ای، شرایط مداخله‌گر، راهبردها و پیامدها استخراج شد. نتایج کمی نشان‌دهنده روابط معنادار میان سازه‌ها بود. هماهنگی بین‌سازمانی (ضریب مسیر ۰/۷۸۵) بالاترین ضریب مسیر را در میان عوامل مداخله‌گر داشت. ظرفیت داوطلبان و نیروهای مردمی (۰/۵۹۷)، مشارکت اجتماعی و شبکه‌سازی (۰/۵۳۸) و سرمایه اجتماعی و ظرفیت‌های محلی (۰/۵۱۶) مهم‌ترین شرایط علی بودند. برنامه‌ریزی آموزشی مشارکتی (۰/۵۰۳) مهم‌ترین راهبرد و ارتقای اثربخشی آموزش‌های هلال‌احمر (۰/۶۷۲) مهم‌ترین پیامد شناسایی شد. شاخص برازش کلی مدل (GOF) برابر ۰/۴۸ و سایر شاخص‌های ساختاری در محدوده قابل قبول قرار داشتند.</span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:115%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span b="" nazanin="" style="font-family:"><b>بحث:</b> یافته‌ها با مطالعات پیشین در حوزه آموزش اجتماع‌محور، سرمایه اجتماعی و حکمرانی مشارکتی همسو است و بر نقش ویژگی‌های سازمانی و اجتماعی جمعیت هلال‌احمر در شکل‌گیری الگوی بومی‌سازگار تأکید دارد.</span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:115%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span b="" nazanin="" style="font-family:"><b>نتیجه‌گیری:</b> الگوی پیشنهادی چارچوبی عملی برای طراحی و اجرای آموزش همگانی مدیریت خطر با رویکرد حکمرانی اجتماعی در جمعیت هلال‌احمر فراهم می‌کند. با توجه به ماهیت مقطعی و غیرمداخله‌ای پژوهش، ادعاهای مربوط به کارآمدی یا روابط علّی با احتیاط مطرح می‌شود و انجام مطالعات طولی و مداخله‌ای در آینده پیشنهاد می‌گردد.</span></span></span></span></span> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:16px;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="line-height:normal"><b>INTRODUCTION</b>: Public education based on social governance can strengthen community participation and preparedness in risk management. However, an integrated and context-specific model for organizing such education within the Iranian Red Crescent Society (IRCS) is still needed. This study aimed to develop a model of public education based on social governance in the IRCS.</span><br> <span style="line-height:normal"><b>METHODS</b>: This applied study used an exploratory sequential mixed-methods design. In the qualitative phase, systematic grounded theory based on the Strauss and Corbin approach was applied. Semi-structured interviews were conducted with 20 IRCS experts and managers selected through purposive and snowball sampling, and data were analyzed using open, axial, and selective coding. In the quantitative phase, a researcher-developed questionnaire was administered to IRCS trainers. Of 400 distributed questionnaires, 362 were returned and 346 were included in the final analysis. Stratified random sampling was used, with Cochran&rsquo;s formula applied to a population of approximately 3,600 trainers. Validity and reliability were assessed, and the measurement and structural models were evaluated using PLS-SEM.</span><br> <span style="line-height:normal"><b>FINDINGS</b>: The findings yielded a paradigmatic model of public education based on social governance, comprising causal, contextual, and intervening conditions, strategies, and consequences. The proposed model showed significant structural relationships among its constructs. Volunteer and community-based capacities, social participation and networking, and social capital and local capacities emerged as relatively stronger components. Inter-organizational coordination was prominent among the intervening conditions, while participatory educational planning was a prominent strategy. Enhanced effectiveness of RCS education programs emerged as an important consequence of the model.</span><br> <span style="line-height:normal"><b>CONCLUSION</b>: The proposed model provides a context-specific framework for organizing public education based on social governance within the IRCS, emphasizing social participation, volunteer capacities, local networks, inter-organizational coordination, and participatory educational planning. Because the study was cross-sectional and non-interventional, the findings represent statistical associations rather than definitive causal effects. Longitudinal and intervention studies are recommended.</span></span></span></div> آموزش همگانی, جمعیت هلال‌احمر, حکمرانی اجتماعی, نظریه داده‌بنیاد, مدیریت خطر, مدل‌یابی معادلات ساختاری Public Education, Iranian Red Crescent Society (IRCS), Social Governance, Grounded Theory, Social Participation. 140 146 http://jorar.ir/browse.php?a_code=A-10-1806-1&slc_lang=en&sid=1 Sarem Rezaei صارم رضایی 100319475328460015209 100319475328460015209 No Soghra Afkaneh صغری افکانه S.afkane@iau.ac.ir 100319475328460015210 100319475328460015210 Yes Assistant Professor, Department of Educational Sciences, Roudhen Branch, Islamic Azad University, Roudhen, Iran. Mohammad-Naghi Imani Ghalepardasari محمد نقی ایمانی گله پردسری 100319475328460015211 100319475328460015211 No