دوره 2، شماره 3 - ( پاییز 1389 )                   جلد 2 شماره 3 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (3006 مشاهده)

چکیده
مقدمه: خودکارآمدپنداری یکی از متغیرهای روان‌شناختی مهم در زندگی فردی و اجتماعی است. خودکارآمدپنداری به این معنی است که فرد ضمن شناخت و آگاهی از توان و ظرفیت خود، به شایستگی و احساس کارایی خود در برخورد مؤثر با چالش‌ها، ضروریات و فرصت‌های محیطی و اعمال کنترل بر رویدادها، باور و اعتقاد داشته باشد. با توجه به اهداف پژوهش حاضر، خودکارآمدپنداری در موقعیت آسیب‌دیدگی روانی مورد ارزیابی قرار گرفته است.
روش‌ها: در این پژوهش برای ارزیابی خودکارآمد‌پنداری از پرسشنامه خودکارآمد‌پنداری بندورا و برای ارزیابی آسیب‌دیدگی روانی از پرسشنامه SCL-90-R دراگوتیس(1) استفاده شده است. حجم نمونه350 نفر دانش‌آموز دختر و پسر دبیرستانی مدارس شهرستان زلزله‌زده بم در سال تحصیلی 1384- 1383 بوده است که به روش نمونه‌گیری تصادفی چند مرحله‌ای انتخاب شده‌اند. تحقیق از نوع همبستگی و مقایسه‌ای بوده است.
یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان داد که میان آسیب‌دیدگی روانی و خودکارآمدپنداری رابطه معنی‌دار و منفی وجود دارد. سایر یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که :
- تفاوتی میان دانش آموزان دختر و پسر از نظر میزان آسیب‌دیدگی روانی وجود ندارد.
- خودکارآمدپنداری شخصی و جمعی دانش‌آموزان دختر به طور معنی‌داری از دانش‌آموزان پسر بالاتر است.
- میان خودکارآمدپنداری شخصی و جمعی رابطه معنی‌دار و مستقیم وجود دارد.
نتیجه‌گیری: نتیجه به دست آمده بیانگر آن است که هر چه میزان خودکارآمدپنداری در بین دانش‌آموزان زلزله‌زده بم بیشتر باشد، میزان آسیب‌دیدگی روانی آنان کمتر است.

کلمات کلیدی: آسیب‌دیدگی روانی، خودکارآمدپنداری، زلزله بم

متن کامل [PDF 200 kb]   (1236 دریافت)    
گزارش کوتاه یا نامه ها : پژوهشي | موضوع مقاله: حمایت روانی در سوانح

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.