fa میزان آمادگی بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی ایران در برابر سوانح از بعد ارتباطات حمایت روانی در سوانح Psychological support in disasters پژوهشي Research article <p style="text-align: justify;">مقدمه: برقراری ارتباط و اطلاع‌رسانی به ارگان‌ها و مردم یکی از اصول اولیه در برنامه‌ریزی بحران می‌باشد. نقص در سیستم‌های ارتباطی به خصوص در مراکز درمانی که در اثر بحران به وجود می‌آید، کمبود امکانات در رابطه با تجهیزات و تکنولوژی‌های ارتباطی، ذخیره ناکافی سیستم‌های ارتباطی که باعث ناهماهنگی عملکرد بین ارگان‌ها می‌گردد، روی یافته‌های بحران تأثیر بسزایی دارد و عوارض آن را چندین برابر می‌نماید. هدف از این مطالعه بررسی میزان آمادگی بیمارستان‌های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی ایران از نظر برقراری ارتباطات به هنگام بروز سوانح می‌باشد.<br> روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع میدانی است و جامعه آماری، شامل بیمارستان‌های آموزشی دانشگاه علوم‌پزشکی ایران می‌باشد. در این پژوهش، ابزار گردآوری داده‌ها، چک لیست بود که شامل 6 سؤال می‌باشد که از طریق مشاهده و مصاحبه با افراد مختلف بر حسب مورد (مدیر بیمارستان، مدیر پرستاری، دبیر کمیته حوادث غیرمترقبه و...) تکمیل گردید و به منظور بررسی داده‌ها از آماره‌های توصیفی نظیر فراوانی، نسبت و متوسط درصد استفاده گردید.<br> یافته‌ها: در بیمارستان‌های مورد بررسی، بیمارستان هاشمی‌نژاد با متوسط درصد 2/63 و بیمارستان فیروزگر با متوسط درصد 6/36 به ترتیب بیشترین و کمترین متوسط درصد امتیاز را در برنامه‌ریزی از بعد ارتباطات کسب نمودند.<br> نتیجه‌گیری: در بیمارستان‌ها باید تمام روش‌های ممکن برقراری ارتباطات در برنامه سوانح گنجانده شود تا انعطاف‌پذیری لازم در زمینه پشتیبانی وسایل و سرویس‌های حیاتی در زمان بحران تأمین شود. یافته‌ها بیانگر آن است که بیمارستان‌های مورد پژوهش از همه این روش‌ها برخوردارنیستند و در پاسخگویی لازم در مقابله با سوانح، اثربخش نخواهند بود.<br> واژه‌های کلیدی: برنامه‌ریزی بیمارستانی، ارتباطات در بحران، ارتباطات بیمارستانی</p> <div style="text-align: justify;"><strong>INTRODUCTION</strong>: The first principle in crisis planning is communication and information to people and organizations. Some factors influence on crisis findings ineffectiveness as communication systems deficiency at remedial centers by disasters; shortage of communication systems and equipments which may lead to uncoordinated function in organizations. This research aims to study preparedness in view of communication in the mentioned educational hospitals during disasters.<br> <strong>METHODS: </strong>In this descriptive study, the educational hospitals of Iran University of Medical Sciences were surveyed. A checklist (about 6 questions) was recorded and completed using of observation and interview different people (as hospital manager, metron and etc). For data analyzing it is used of some factors as frequencies, ratios and percentage.<br> <strong>FINDINGS:</strong>According to the findings, the hospital of HashemiNejad and Firouzgar had the highest and lowest mean score about 63/2 and 36/6 respectively in planning of communication.<br> <strong>CONCLUSION:</strong>In order to support vital services and equipments in disasters, all hospitals should equip with the possible communication methods. The results indicate that the mentioned hospitals don&rsquo;t enjoy all methods and are ineffective in disaster responding.</div> برنامه‌ریزی بیمارستانی, ارتباطات در بحران, ارتباطات بیمارستانی hospital planning, communication in disaster, hospital communication 0 0 http://jorar.ir/browse.php?a_code=A-10-1-1&slc_lang=fa&sid=1 Parisa Shojaee پریسا شجاعی 100319475328460011482 100319475328460011482 Yes MA in Health Care Management; trainer in School of Health and Allied Medical Sciences, Qazvin University of Medical Sciences, Iran Mohamadreza Maleki محمدرضا ملکی 100319475328460011483 100319475328460011483 No